昼間だって眩しい夏だって星は消えないんだよ。輝きが見えないだけ
ต่อให้เป็นตอนกลางวัน ต่อให้เป็นฤดูร้อนที่แสงเจิดจ้าดาวก็ไม่ได้หายไปไหนหรอก เพียงแต่มองไม่เห็นประกายแสงเท่านั้น

ผมมองดวงดาวนับพันบนท้องฟ้า
บางดวงเล็ก บางดวงใหญ่ แตกต่างกันไป
เหมือนกับมนุษย์เรา ที่แต่ละคนล้วนแตกต่างกัน

ดวงดาวนับพันบนท้องฟ้าไร้ที่สิ้นสุด
คนธรรมดาคนหนึ่งบนโลกอันกว้างใหญ่

ในขณะที่คนเราแก่งแย่งแข่งขันกัน แต่ธรรมชาติกลับเกื้อกูลซึ่งกันและกัน
ดวงดาวเนี่ย ดีจริงๆ เลยนะ

ดวงดาวแต่ละดวงไม่สนใจว่าดาวดวงอื่นเป็นเช่นไร
พวกมันทำหน้าที่ของตัวเองอย่างซื่อสัตย์
เปล่งประกาย… ในแบบของตัวเอง…

ผมเองก็หวังว่า สักวันหนึ่งจะเปล่งประกายในแบบของตัวเอง
สักวันหนึ่ง…